ปกติไม่เคยเขียนบันทึกเกี่ยวกับตัวเองเลยนะ...แต่ก็ลองดูครับ เผื่อรุ่ง ตอนนี้อยู่ปากช่อง โคราชครับ!
จริงๆ ก็คิดกันไว้นานแล้วนะครับ ว่าจะไปเที่ยวกันเนี้ย คือว่า ผมพูดกลางอาหารมื้อเย็นวันนึงเมื่อประมาณเดือนกว่าๆ ว่า “ไปเที่ยวกันมั้ย” แต่ตอนแรกไม่ได้กะว่าจะมาที่ปากช่องนะครับ เพราะตัวเองทำงานอยู่ขอนแก่น ก็เลยชวนน้องๆ ว่า “ไปเที่ยวภูทับเบิก จังหวัดเลยกันมั้ย” ก็ลังเลกันอยู่ แต่ไม่รู้ยังไงเหมือนกันนะครับ จับพลัดจับผลูได้มาเที่ยวพักผ่อนกันที่เขาใหญ่กันได้ยังไง ก็เลยพากันวางแผนว่าจะมากันอาทิตย์นี้นั่นแหละครับ (17-18 กุมภาพันธ์)
เริ่มออกเดินทางกันตั้งแต่ค่ำๆ ของวันที่ 16 กุมภาพันธ์ เพราะไม่อยากจะเดินทางรวดเดียวจากขอนแก่นถึงเขาใหญ่ (เหนื่อยครับ...เพราะต้องขับรถคนเดียว ชินทางน่ะครับ ปากช่องที่ทำงานเก่าน่ะครับ) ไปพักบ้านตัวเองก่อน แล้วก็เอาน้องๆ ไปนอนด้วย
ออกเดินทางเข้าสู่ปากช่องจากโคราช ก็เป็นเช้าตรู่ของวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ถึงปากช่องก็ตอน 9 โมงเช้า พากันเข้าที่พัก เก็บของแล้วก็เข้ามาที่ตัวอำเภอปากช่อง เพราะต่างคนต่างหิวแล้วก็จะซื้อของ เสร็จแล้วเขามาที่พัก มานอนก่อนเพราะเพลีย แล้วก็เริ่มออกเที่ยวเตร่กันประมาณบ่ายโมงครับ
บ่ายโมงนิดๆ ก็เลยขึ้นไปที่อุทยานครับ วนไปวนมาในอุทยานนั่นแหละ เที่ยวแล้วก็ถ่ายรูปกัน (รูปก็ดูใน photo gallery แล้วกันนะครับ) รอจนพระอาทิตย์ตกนั่นแหละครับถึงจะลงมา เพราะกะว่าจะดักถ่ายพระอาทิตย์ตกดินก่อนแล้วค่อยกลับที่พัก (รูปพระอาทิตย์ตกก็ดูได้ใน photo gallery เหมือนเดิมครับ)
พากันกลับมาก็มีปาร์ตีอาหารเย็นเล็กๆ กัน พากันปิ้งย่างอะไรกินกันนิดหน่อย จนนึกได้แหละครับว่าตัวเองเอาคอมมาด้วย ก็เลยต่อ internet เข้ามา ลองเขียน blog ดูซักที เพราะปกติตัวเองก็ไม่ได้เขียนบล็อกเท่าไหร่ ก็เลยลองดูว่าเขียนออกมาแล้วจะเป็นยังไง
ตื่นด้วยความสดชื่น (ปนแฮงค์เล็กน้อย) ในเช้าของวันที่ 18 กุมภาพันธ์ เพราะเตรียมการกันไว้ว่าจะออกไปถ่ายรูปพระอาทิตย์ขึ้นกัน ออกจากที่พักกันตั้งแต่หกโมงเช้าครับ เลยขึ้นอุทยานอีกรอบเพื่อจะไปถ่ายรูป แต่เจ้ากรรมครับ หาพระอาทิตย์ไม่เจอ (พระอาทิตย์โดนภูเขาบังน่ะครับ) ก็เลยถ่ายรูปเลาะๆ ตามทางจากที่ทำการอุทยาน ลงมาถึงประตู
กลับมาที่พัก มาหาข้าวเช้ากิน แล้วก็เพื่อนบอกว่าจะไปเที่ยวซื้อของกัน ก็เลยได้ออกจากปากช่องประมาณซักเที่ยง แวะซื้อของ กินข้าวเที่ยงแล้วก็พากันกลับขอนแก่นเลยครับ
เสียดายครับ...เสียดายมาก มีเวลาเที่ยวแค่วันสองวันเอง ต้องกลับไปทำงานวันจันทร์ครับ แต่ก็เอาน่ะ ถือว่าเป็นการมาชาร์ทแบตให้ตัวเองแล้วกัน จะได้สดชื่น มีพลังทำงานต่อ
เอาเป็นว่าทริปนี้จบแค่นี้นะครับ...เอาไว้ทริปหน้าจะเก็บมาเขียนบล็อกอีกแล้วกัน...
